Amerika 2004

Een verslag van onze eerste rondreis in de USA

wunnik — Wed, 15 Nov 2006 02:46:42 +0000

EVEN VOORSTELLEN
Wij zijn een gezin dat bestaat uit Ger en Marjon en onze kinderen Nick (16) en Joyce (14).
In 2004 hebben wij een rondreis gemaakt in het westen van de USA. Wij hebben de staten Californie, Arizona, Nevada en Utah bezocht.
Wij hebben een fantastische tijd gehad en op deze pagina's kun je over onze belevenissen tijdens de reis lezen. Klik op de dagen in de linkerbalk om de verslagen van dag tot dag te lezen.

Een verslag van onze eerste rondreis in de USA is a post from Amerika 2004.

Een verslag van onze eerste rondreis in de USA

wunnik — Wed, 15 Nov 2006 02:46:42 +0000

Een verslag van onze eerste rondreis in de USA is a post from Amerika 2004.

Hoe het allemaal begon

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:24:15 +0000

Ongeveer 3 jaar geleden begonnen we plannen te maken voor onze 25ste trouwdag in 2004. We voelden er allebei niet veel voor om een zaaltje te huren en een feestje te geven. Het is niets voor ons om zo in het middelpunt te staan. Het leek ons leuker om samen met de kinderen iets te gaan doen. De keuze viel al snel op een reis. Maar ja, waarheen? We wilden altijd al graag naar Australië maar dat viel af omdat we in verband met de schoolvakanties in juli moesten gaan en dan is het in Australië winter. In Azië zijn we al geweest en dat trok ons niet meer zo, dus uiteindelijk viel de keus op de Verenigde Staten. In 2003 begonnen de plannen echt concrete vormen aan te nemen. In oktober 2003 hebben we de tickets geboekt.

Vanaf dat moment stond de reis echt vast. Er volgde een jaar van veel voorpret.We hebben héél veel reisverhalen gelezen, een aantal reisboeken doorgespit en een route uitgestippeld. Ook werd ik een frequent bezoeker van een Amerikaforum waar ik heel veel tips en informatie kreeg. We wilden absoluut geen georganiseerde reis omdat je dan veel te veel plaatsen in een veel te korte tijd bezoekt. Ook verder wilden we niet te veel vastleggen zodat
we alle vrijheid hadden om – te gaan en te staan waar we wilden.
Wel hebben we hotels voor de eerste nachten via Internet gereserveerd. Omdat we absoluut in een lodge in de Grand Canyon en in een cabin bij Bryce Canyon wilden verblijven hebben we dat ook ruim van te voren geboekt. In januari hebben we via Hotelplan een auto gehuurd bij Alamo.

Een aantal maanden voor vertrek stond de reis nog even op losse schroeven. Ger heeft een spierziekte (Myasthenia Gravis) waar hij al jaren weinig hinder van ondervond. Nu begon hij er opeens erg last van te krijgen. Hij kon moeilijk eten en praten en dat zou een probleem kunnen worden in Amerika. Ongeveer een maand voor vertrek knapte hij echter een stuk op en besloten we het er toch op te wagen

De route die we uiteindelijk gereden hebben was: San Francisco – Los Angeles – San Diego – el Centro – Prescott – Flagstaff -Grand Canyon – Page -Bryce Canyon – - Zion – Las Vegas – Death Valley – Yosemite – Placerville – Lake Tahoe – San Francisco. Onze reis duurde 26 dagen.

Hoe het allemaal begon is a post from Amerika 2004.

Dag 1, 15 juli Amsterdam – Londen – San Francisco

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:23:49 +0000

Vandaag was het dan eindelijk zover! Na maanden van voorbereiding en heel veel voorpret gingen we eindelijk op weg naar de States. Vanochtend om 7 uur kwam mijn broer Paul ons ophalen en om 8 uur arriveerden we op Schiphol. Het inchecken ging snel want dat konden we, met hulp van een grondstewardess, op een incheckautomaat doen, we hoefden dus niet in de rij te staan. Nadat we met Paul een kopje koffie hadden gedronken namen we afscheid en gingen door de douane. De tas van Joyce werd gecontroleerd en Ger werd gefouilleerd. Daarna hebben we de tijd gedood met tijdschriften kopen en een beetje rondkijken in de tax-free shops. Precies op tijd om 10.55 vertrokken we met British Airways richting Londen. Voor Joyce en Nick was het hun allereerste vliegreis. Gelukkig hadden ze een plaatsje aan het raam en konden zo alles goed zien. Joyce was heel zenuwachtig omdat ze bang was dat ze erg veel oorpijn zou krijgen. Gelukkig viel dat erg mee dankzij de ingebrachte Earplanes en de kauwgum. Om 11.00 plaatselijke tijd landden we op Heathrow waar we met een bus van terminal 1 naar terminal 4 werden gebracht. Dat was nog een hele rit want Heathrow is ontzettend groot. Met een vertraging van een half uur vertrokken we om 13.25 Engelse tijd naar San Francisco.

wachten op de aansluiting in Londen
In het vliegtuig zaten we gezellig met zijn vieren op de middelste rij bij elkaar. We hadden redelijke beenruimte en voor iedereen een eigen schermpje in de stoel voor ons. Tijdens de reis vermaakten we ons met lezen, een beetje dutten en films kijken. Vooral Shrek 2 was erg leuk, je kon precies merken welke passagiers ernaar keken want die hoorde je regelmatig luid lachen. Tussendoor kregen we eten. Je kon kiezen tussen pasta met kip of beef met aardappelpuree, er zat een salade bij, een aardbeientoetje, een broodje, een kitkat en koffie. De stewardessen kwamen regelmatig met drinken langs en je kon ook zelf halen. Al met al ging de tijd redelijk snel voorbij, alleen de laatste 2 uur wist ik niet meer hoe ik zitten moest zo stijf was ik. Aangekomen in San Francisco waren we al snel door de douane, alleen mijn tas werd doorzocht, later bleek uit een keurig briefje tussen onze bagage dat onze koffers ook doorzocht waren, gelukkig hadden we ze niet op slot gedaan. Met een shuttle reden we naar het verhuurstation van Alamo. We waren direct aan de beurt en na alles ingevuld en getekend te hebben mochten we zelf onze Premium auto uitzoeken. Het werd een bordeaux rode Chevrolet Impala. Na alles geïnspecteerd te hebben op krassen en deuken gingen we op weg naar ons hotel in Millbrae. Na eerst een keer verkeerd gereden te hebben en nadat Ger gekeerd had op een plek waar dat niet mocht (Amerikanen zijn erg beleefd, niemand toeterde en iedereen liet ons netjes alles verkeerd doen) waren we al snel bij ons Best Western hotel. Het zag er erg leuk uit, gebouwd in Spaanse stijl met een klein zwembadje. Ook de kamer en de bedden waren prima in orde.
We hadden een vier persoonskamer genomen met twee Queen-size bedden (dat deden we trouwens de hele vakantie, Joyce sliep bij mij en Nick bij Ger). Nadat we ons even opgefrist hadden hebben we tegenover het hotel gegeten bij Mac Donalds en zijn daarna vroeg naar bed gegaan.

Dag 1, 15 juli Amsterdam – Londen – San Francisco is a post from Amerika 2004.

Dag 2, 16 juli Millbrae

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:23:15 +0000

De hele dag in Millbrae Ons plan was om vandaag de highway 1 te nemen op weg naar Los Angeles. Maar alles ging al meteen mis. Bij het opstaan voelde ik me al niet zo lekker maar toen we aan het ontbijt zaten werd ik echt naar. Ik kon nog net de wc in het restaurant bereiken waar ik moest overgeven. Ik voelde me echt hondsberoerd en zag het echt niet zitten om in de auto te stappen en de lange rit langs de kust te maken naar San Luis Obispo waar we gereserveerd hadden. Er zat niets anders op: Ger moest een paar reserveringen proberen te verzetten. Gelukkig hadden we boekjes van motel 6 en Super 8 vanuit Nederland meegenomen, dus hij ging aan het bellen. Ons gereserveerde motel in San Luis Obispo zat helaas vol voor de volgende nacht en alle andere motels die hij belde ook. Dat is ook wel logisch want de volgende dag was het zaterdag en dan gaan veel Amerikanen naar de kust . Uiteindelijk vond Ger een motel 6 in Paso Robles en dat heeft hij gereserveerd. Toen waren we er nog niet want ook de daarop volgende drie nachten in Anaheim hadden we al vanuit Nederland gereserveerd. Gelukkig konden die wel één dag verzet worden en was alles dus toch geregeld. Wat waren we blij dat we verder bijna geen hotels van te voren vastgelegd hadden want anders hadden we echt een probleem gehad.

De rest van de dag heb ik in bed gelegen en heeft Ger de kinderen proberen bezig te houden. Ze zijn gaan wandelen, hebben ijs gegeten en boodschappen gedaan, onder andere een enorme bus met pinda's die we vrijwel de hele reis meegesleept hebben. Ze hadden ook een goedkope koelbox gekocht. Je kunt bij bijna elk motel gratis ijsblokjes uit de ijsmachine halen. Die deden we in een plastic zakje met rits en zo bleef de hele dag ons eten en drinken koel. Verder was er niet echt veel te beleven voor ze in de omgeving, dus hebben ze wat op bed gehangen en t.v gekeken. Het was niet echt een leuke manier om de vakantie te beginnen, ik voelde me vreselijk schuldig. 's Avonds was ik gelukkig weer een beetje opgeknapt en zijn we in een leuke diner een hamburger en pancakes gaan eten. Daarna gingen we allemaal vroeg naar bed.

Dag 2, 16 juli Millbrae is a post from Amerika 2004.

Dag 3, 17 juli Millbrae – Paso Robles

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:22:44 +0000

Millbrae – Paso Robles

Vanochtend waren we allemaal heel vroeg wakker door de jetlag en dus zijn we om 6.15 maar opgestaan.
Ik voelde me nog steeds niet echt lekker maar nadat ik een Immigran tegen de hoofdpijn had genomen waagden we het er maar op, we waren tenslotte niet hier gekomen om op een hotelkamer te blijven!
In het motel hebbenwe het complimentary breakfast gebruikt wat bestond uit koffie, jus d’orange en een muffin. Daarna gingen we op weg.

Natuurlijk reden we eerst weer een paar maal verkeerd maar uiteindelijk kwamen we bij Santa Cruz op de Highway 1 uit. Toen we bij Monterey aankwamen zijn we uitgestapt om even rond te kijken.
Monterey is een heel leuk plaatsje met mooie gebouwen en parkjes. Je kunt een bezoek brengen aan Cannery Row, bekend van het boek van John Steinbeck. Ook is hier het Monterey Bay aquarium gehuisvest.

We liepen naar Fishermans Warf een erg toeristisch maar leuk straatje. Er waren allemaal eettentjes met vooral vis en Clamp Chowder (mosselen) en een leuk haventje.
We hadden erge honger maar tussen al dat vis (waar wij, hoewel we in een vissersplaats wonen, geen van allen van houden) was het moeilijk om iets van onze gading te vinden. Uiteindelijk werd het popcorn voor Nick en een hotdog voor de rest.
Daarna reden we verder naar Carmel, een heel gezellig toeristisch badplaatsje, ook bekend om het feit dat Clint Eastwood daar nog burgemeester geweest is.

‘s Middags hebben we de Pacific Coast Highway gereden. Dat is een hele mooie route langs de kust met schitterende uitzichtpunten. De kustlijn was erg mooi en we hadden ook ongelooflijk geluk met het weer. Het schijnt hier regelmatig erg mistig te zijn maar vandaag was het heel helder en de lucht was scherp blauw.

Een hoogtepunt was het moment dat we bij een strandje stopten en daar een kudde zeeleeuwen zagen liggen. Een aantal van hen was in zee aan het spelen, wat een heel grappig gezicht was. Ook de eekhoorntjes liepen daar gewoon tot aan je voeten en waren erg brutaal.
Na een aantal uitzichtpunten hadden we het eigenlijk wel gezien. Al die bochtige wegen duren erg lang en Joyce werd ook een beetje misselijk, maar we moesten wel doorrijden.

Ons eindpunt op de scenic route was het kunstenaarsdorpje Cambria. Het bestaat eigenlijk maar uit één straat met allemaal leuke winkeltjes, vooral kunst en antiek. We hebben een kopje koffie gedronken en ijs gegeten. Nog even een foto van Nick naast een enorme Hummer gemaakt en toen door naar ons motel in Paso Robles.

Na zoals gebruikelijk weer eerst verkeerd gereden te zijn vonden we ons motel 6.
Het zag er redelijk uit. Het lag wel aan de grote weg en was dus erg gehorig.
We waren allemaal moe dus na nog even een hapje gegeten te hebben aan de overkant zijn we gaan slapen.

Dag 3, 17 juli Millbrae – Paso Robles is a post from Amerika 2004.

Dag 4, 18 juli Paso Robles – Anaheim

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:22:13 +0000

Paso Robles – Anaheim Vanochtend zijn weer om 7 uur opgestaan (we waren al om 6 uur wakker). Nadat we uitgecheckt hadden hebben we eerst ontbeten bij Denny’s. Dat is een heel leuke restaurantketen. Het was heel druk, veel Amerikanen ontbijten buiten de deur. We moesten wachten tot we een tafel toegewezen kregen. Eerst moest je je naam doorgeven, maar onze achternaam is echt niet uit te spreken voor Amerikanen. Ook Ger en Marjon is moeilijk dus de rest van de vakantie noemden we onszelf afwisselend Smith, Jones, Jerry of Marian. Samen met Nick en Joyce heb ik pancakes gegeten, lekker 3 hele grote. Alleen de maple siroop kon de kinderen niet bekoren dus werden alle suikerzakjes op tafel over de pannenkoeken geleegd. Ger at een French Toast Slam (scrammbled eggs, sausages, bacon en french toast,een soort wentelteefjes)

Na het ontbijt zijn we naar San Luis Obispo gereden om langs het AAA kantoor te gaan (de Amerikaanse ANWB). Helaas konden we dat niet vinden (volgende keer toch maar een navigatiesysteem?). Wel hebben we direct even wat kleine inkopen gedaan en wat crème voor mijn stijve nek gekocht. Voor het eerst kennis gemaakt met een Amerikaanse supermarkt. Wat een enorme winkels en wat zijn alle verpakkingen groot! Zelfs de winkelwagens zijn enorm. We hebben meteen een klantenkaart aangeschaft, dat leverde ons een aardige korting op. Eind van de ochtend gingen we weer op weg richting Solvang. Het landschap was hier heuvelachtig en droog. Overal zag je leuke wijkjes met houten huizen, veel groter en gezelliger dan bij ons in Nederland. De meeste huizen hadden een mooi perfekt gemaaid gazon. Het rijden was niet zo moeilijk, het was niet druk en de wegen zijn heel ruim. Het is wel heel leuk om al die verschillende soorten auto’s te zien. Ze zijn vooral heel groot en je ziet ook enorme campers met auto’s erachteraan. Ger en Nick zijn helemaal gek van Hummers en de mannen raakten bijna in extase toen ze een Porsche Cayenne zagen rijden. Solvang is een leuk plaatsje in Deense stijl: Deense winkels en restaurants met Smørgasbrød. Maar het was heel vreemd om midden in het dorp een molen te zien staan. Ik vond het wel apart een dergelijk plaatsje midden in Californië. We hebben een uurtje rondgelopen en koffie gedronken. Daarna moesten we diverse winkels langs op zoek naar een mes want die hadden we niet bij ons. Toen we er uiteindelijk één gevonden hadden hebben we bij de parkeerplaats aan een picknicktafel lekker stokbrood met kaas gegeten.

De rit van Solvang naar Los Angeles heeft een tijd geduurd. Af en toe was er file en we moesten het laatste stuk naar Anaheim dwars door Los angeles. L.A. is een enorme stad, niet mooi wel leuk. Als je over de 101 en Highway 5 rijdt herken je allerlei namen zoals Melrose, Beverly Hills en natuurlijk Hollywood. We reden over een enorm brede zes-baans weg. Het hotel konden we gelukkig makkelijk vinden dankzij de uitdraai van Rand McNally die we bij ons hadden. We hadden drie nachten gereserveerd in het Howard Johnson Plaza Hotel in Anaheim. Dat is een leuk hotel bijna recht tegenover Disneyland. De kamer was ruim en had een balkonnetje dat recht op het kleine zwembad keek. Vanaf ons balkon keken we ook recht op de monorail die rond het park liep. We zijn direct even gaan zwemmen en daarna gaan eten bij Mimi’s Café dat meteen naast het hotel ligt. Ger en Joyce aten een hamburger en Nick en ik een heerlijke steak. Daarbij een grote salade. We hebben ook vreselijk de slappe lach gehad want achter ons zaten een gigantisch dikke man en zijn net zo dikke zoontje. Wat die twee allemaal naar binnenwerkten was gewoon niet te geloven!! Ik heb trouwens zelden zoveel hele dikke mensen in zo’n korte tijd gezien als in Mimi’s café. Na het eten zijn we naar downtown Disney gelopen. Dat was maar tien minuten lopen vanaf het hotel. Daar begon net het vuurwerk. Het was een heel mooi gezicht. Het was ook nog steeds heerlijk warm weer. Moe maar voldaan zijn we weer naar het hotel teruggelopen.

Dag 4, 18 juli Paso Robles – Anaheim is a post from Amerika 2004.

Dag 5, 19 juli Los Angeles/ Anaheim ( Universal)

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:21:34 +0000

Los Angeles/ Anaheim ( Universal )

Ondanks dat we om 6.15 opstonden waren we pas om 7.30 bij Denny’s om te ontbijten.
Na het eten zijn we op, advies van een hotelmedewerker, naar een ticket booth gegaan. De eigenaar was een heel aardige man die ons overhaalde om “Front of Line” passes voor Universal te nemen en we maakten verder nog een goede deal met tickets voor Disney, Adventureland en Sea World.

Vanaf ons hotel konden we zo de I-5 oprijden en al spoedig arriveerden we bij Universal. De auto parkeerden we bij Prefered Parking. Dat was iets duurder ($ 15, – i.p.v. $ 8, -) maar we stonden vlakbij de ingang.

Universal was geweldig. Er was een bovengedeelte en een benedengedeelte dat met enorme overdekte roltrappen aan elkaar verbonden was.
We zijn in heel veel attracties geweest: Shrek 3D, Terminator, Waterworld Show, Spiderman Show, Jurrasic Parc. Alles was even leuk.

En wat waren we blij met onze Front of Line passes! Bij de meeste attracties stonden lange rijen, soms 30 tot 45 minuten. Voor mensen met een FoL- pas of VIP- pas is een aparte A-Star ingang. Je kunt zo langs de rijen lopen en bent meteen aan de beurt. Bovendien zit je in elke ride vooraan en bij shows zijn er speciale gereserveerde plaatsen en hoef je ook niet in de rij te staan. Dat heeft ons enorm veel tijd bespaard en we voelden ons echte VIP’s.

De Backlot tramtour was ook grappig, je krijgt in vogelvlucht een klein kijkje achter de schermen van de filmindustrie. Je maakt een aardbeving en een vloedgolf mee en je ontmoet Jaws. Ook de show van de film Waterworld was spectaculair.

Het was de hele dag erg warm. Gelukkig was binnen overal airco en op veel plaatsen werd een soort waternevel over je heen gespoten. Wat kan ik er verder nog over zeggen; Universal is het leukste attractiepark dat we ooit gezien hebben!

Na ons bezoek aan Universal wilde ik nog graag even door Hollywood rijden en door Beverly Hills. Dat hebben we dan ook gedaan.
Maar mijn laatste missie, het Hollywood Sign fotograferen had wat meer voeten in de aarde.
Op een forum hadden we gehoord dat je het beste naar Mullholland Drive kon gaan (wat achteraf niet waar bleek te zijn). We hebben eerst nog een hele tijd rondgereden voor we Mullholland Drive vonden en daarna hebben we bijna de hele weg af moeten rijden voor Nick eindelijk, terwijl de zon nog nét niet onder was, de felbegeerde letters zag. Snel een foto genomen. Missie geslaagd!
Terug in het hotel waren we allemaal doodmoe en zijn snel naar bed gegaan.

Dag 5, 19 juli Los Angeles/ Anaheim ( Universal) is a post from Amerika 2004.

Dag 6, 20 juli Anaheim/Disneyland en Adventureland

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:20:41 +0000

Anaheim/Disneyland en Adventureland

Vanochtend eerst weer naar Denny’s gegaan om te ontbijten en om 8 uur stonden we al voor de poorten van Disney.
De hele dag hebben we in Disney en Adventureland doorgebracht. Het was heel leuk maar wel druk.’s Morgens vroeg konden we nog overal zo doorlopen maar later op de dag moesten we vaak lang in de rij staan. Maar goed, dat hadden we er wel voor over.
In het Disneyland Park vond ik de Star Tours, Honey I Shrunk the Audience en ook Indiana Jones erg leuk.
We wilden ook heel graag in Space Mountain want toen we in Disney Parijs waren was die nog net niet klaar. Wat denk je… was hij gesloten wegens onderhoud! Dat was wel jammer.
Tussendoor zijn we even het park uitgegaan om een hapje te eten (dat is geen probleem je krijgt gewoon een stempel op je hand).

Daarna zijn we naar het aan de andere kant gelegen park, Disneys California Adventure, geweest. De attractie Soarin”over California vonden we geweldig. Daar zijn we twee keer in geweest.

Disneyland
Ger en Nick zijn ook nog in de Tower of Terror geweest maar dat vonden Joyce en ik veel te eng. Wij hebben veilig buiten staan kijken naar al die gillende mensen.
Toen we het zat waren hebben we nog winkeltjes gekeken in Mainstreet.
Na ‘s avonds nog genoten te hebben van de Electric Parade en het vuurwerk kwamen we doodmoe maar voldaan weer in het hotel terug.
Wat was ik blij
dat ik mijn schoenen uit kon trekken!

Dag 6, 20 juli Anaheim/Disneyland en Adventureland is a post from Amerika 2004.

Dag 7, 21 Juli Anaheim – San Diego

wunnik — Tue, 23 Aug 2005 13:20:18 +0000

Anaheim – San Diego

Vanochtend ben ik vroeg opgestaan en heb 2 wassen gedaan. Helaas kwam ik tot de ontdekking dat kleding in een Amerikaanse droger ook krimpt, een aantal t-shirts waren een paar maten kleiner geworden.Daarom zijn we eerst naar de Wal-Mart gegaan om nieuwe t-shirts te kopen en nog wat klein spul. Wat een enorme winkel is dat zeg. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is daar verkrijgbaar. Ook gingen we naar het AAA- kantoor waar we heel veel gratis kaarten en hotelboeken kregen. Daarna konden we eindelijk op weg naar San Diego. Ik had ondertussen in een coupon boekje een coupon van de Comfort Inn in Downtown San Diego gevonden. Kostte met de coupon maar $ 64,99 en lag vlakbij het Gaslamp Quarter en Horton Plaza. Helaas bleek toen we er aankwamen dat er een enorme Comic-Book Convention in San Diego was, waar (echt waar) 70.000 mensen op af waren gekomen. Ze konden ons alleen een kamer voor $ 129, – aanbieden. Dat vonden we veel te duur en dus liepen we weer naar de auto. Van daaruit belden we met diverse motels maar alles zat natuurlijk vol. Dus gingen we weer met hangende pootjes terug naar de balie van het hotel om, wat later bleek, de allerlaatste kamer te nemen. Blijkbaar had de hotelmanager medelijden met ons omdat we gezegd hadden dat de prijs "above our budget" was want hij maakte een deal met ons voor $100, – Dat was nog een hoop geld maar we hadden weinig keus. De kamer was vergeleken met het Howard Johnson klein, oud en een beetje groezelig maar goed, we waren allang blij dat we nog een kamer bemachtigd hadden. Na even op bed gelegen en Jerry Springer gekeken te hebben zijn we naar het Gaslamp Quarter gewandeld. Het was niet zo knus als we verwacht hadden, de straten waren heel breed. San Diego is wel een heel leuke stad met een aantal hoge maar ook veel oude mooie gebouwen. Het Horton Plaza is een heel groot mooi open winkelcentrum in Spaanse stijl. Daar hebben we gewinkeld, oorbellen voor Sabine gekocht, gegeten bij Mc Donalds, me door een aardige jongen een heerlijke lotion met zeezout aan laten smeren, Starbucks koffie en vers geperste orange-juice gedronken en jawel eindelijk, een internet-café bezocht. We hebben mails beantwoord en in ons weblog geschreven. Tenslotte zijn we naar het Hardrock-café geweest. Moe maar genoten van een mooie stad doken we ons bed in.

Dag 7, 21 Juli Anaheim – San Diego is a post from Amerika 2004.